Anlatmak istediğini iletememiş olmanın verdiği sıkkınlıkla başlıyorum hep yazmaya bu sefer hepsinden ve her şeyden farklı olarak daha bir kabullenmiş daha bir özümsemiş hissediyorum...
eline makası alıp oturdu soğuk duvarın bir köşesine eteklerinde sarkan tüller sanki gereksiz bir geçmişin bırakamadığı uzantıları gibi takip ediyoru onuduvara yasladı sonra sırtını...
hızlı hızlı geçtim koridoru..kapıyı karanlığın suratına çarptım oysa kendi gölgemdi dışarıda kalan..derin derin nefes alırken bütün oyuncaklarımı,kuklalarımı,yastığımı,yorganımı,fotograflarımı,kitaplarımıhepsini yatağın altına tıktım..üzerimdekileri,yüzümü çıkardım..çırılçıplak daha güçlüydüm hayata karşı..farkına...
yani yılda sihirli değneğiniz,cadı şapkanıs,uçan süfürgenis,melek kanatlarınıs,prenses tacınız olsunn=) ...
Hırsızda Oldum Burda Kendimden Çalıyorum Hergün Kendimi Yamıyorum.. Kesmek İşe Yaramıyor Hayatın Bir Kısmını Yada Bölüp Birbirine Eklemek..!