17/10/2009 - köprü ve altından akan sular

Anlatmak istediğini iletememiş olmanın verdiği sıkkınlıkla başlıyorum hep yazmaya bu sefer hepsinden ve her şeyden farklı olarak  daha bir kabullenmiş daha bir özümsemiş hissediyorum sanki kendimi.Her ne kadar beklentilerini karşılayamıyor olsa da hayat.ben kendim sadece kendim için iyi olmaya devam etmek zorundayım artık.düşünmem gereken başka hiçbir şey yok.sadece kendim için endişe etmeliyim.huzursuzluk bütün hücrelerimi kaplıyor olsa da ,nefes aldığım sürece var olmanın bütün niteliklerini taşıyıp değerini bilmem gerekiyor .

19/11/2007 -

Dışarda hiçbirşey yok. Hiçkimseden gelecek bi yardım yok.

3/6/2007 - amaçsız ve şekilsiz bir ürperti.

nefretini sevgiyle sununca insan oluyormuşsun.

25/5/2007 - to hell.

cehennemde ateş yok herkes ateşini burdan götürür

görmemen gerekenleri göz ardı edebilme yeteneği.

4/3/2007 - kanatlarını kaybetmiş cenin..

eline makası alıp oturdu soğuk duvarın bir köşesine 
eteklerinde sarkan tüller sanki gereksiz bir geçmişin bırakamadığı uzantıları gibi takip ediyoru onu
duvara yasladı sonra sırtını soğuk dokundu bir an tenine
buz kesmiş onca şey vardı.
içinde acıyı hissetmeyecek kadar aşınmıştı kalbi..
bi an hiç birşey olmak istedi sanki biliyormuş gibi sonunun sonsuz olmayacağını
kaç acı değerdi defolup gitmeye.!
kırık bir oyuncakla oynar gibiydi elelri.
belliydi korkuyordu da kendini incitmekten.?
batmakta olan güne baktıı hiç sesini çıkarmadan
kan çanağı olmuştu göz bebekleri
bir kaç gündür uyumadıı uykular yokluunda bile intikam almaktan çekinmiyordu.
etrafına baktı saklanacağı bir delik bile yoktu
üstüne başına baktı herkesten güzeldi..
(gitme diye sayıkladım içimden bak bende burdayım)
fark etmedi hiç umursamadı kendini..
bir ayna istiyorum dedi tek taraflı..
(asla bulamayacaksın dedim içinde ara kendini.!)
saçlarının arasına soktu ellerini
yıllardan intikam alır gibi uzatmıştı her acıyla herbir saç telini.
siyahalrından düşme dedim sıkıca yapış onlara.
ağladıı ağladıı dayanamadım yinede görmedi beni.
dizlerine  sarıldı kafasını bacakalrnın arasına aldı
sanki hatırlamak istemediği bir şeyler vardı.
korkuyordu.
ağlıyordu hiç birşey yapamıyordum.
fırsatan istifade ölmek istedi hemen
gidemeyeceğini bilir gibi korkmadan meydan okudu hayata
yapamadı..
düşnümeliydii  bu sarhoşluğu..
yan etkilerinde kurtulamadığı bir filmin tanıdık bir repliğinde alıntı sahneyi oynuyordu
rol yapmadı ondan çalmışlardı seneryoyu.
ne farkederdi..
umursamadı kendini yine hiç yapmadığı gibi.
alışmıştı hep birileri bişiyler çalmıştı hayatından
eksildiğini sandı
(kutsalsın sen dedim)
koluna kazıdığı 'umuduyla' bağışla dedi 'tanrım.'!
jiletin keskinliği hissetti bileğini
şeytan aldı götürdü o an kimsenin kabullenemediği hayatını
kendine uyduramadı !..
Tanrı bir melek bahşetti ona o sırada
ayaklarının önüne düşen
ßir hayat buldu kiminse..
Sahibi olsada olmasada artık onundu..

                                                          melekçik.